Η Αριστερά απέναντι στον εαυτό της
Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2008 8:03 πμ |
Το θέμα που διαπραγματεύεται η σημαντική αυτή συγγραφική εργασία του Β. Σαμαρά είναι ο προσδιορισμός της Αριστεράς τόσο στη βάση της σημερινής πραγματικότητας όσο και στη βάση του σοσιαλιστικού οράματος.
« ...;αν το υπάρχον σύστημα λειτουργεί γενικά σωστά και προς όφελος της ανθρωπότητας τότε απλούστατα δε χρειάζεται καμιά Αριστερά ...;αν το σύστημα επιδέχεται αλλαγές και μεταρρυθμίσεις πάντα επ' ωφελεία της ανθρωπότητας τότε αυτό που χρειάζεται είναι μια μεταρρυθμιστική Αριστερά. Αν η ύπαρξη και η λειτουργία του είναι αντίθετη με τα συμφέροντα και τα δικαιώματα της μεγάλης πλειοψηφίας, αν η κυριαρχία του είναι επικίνδυνη για το μέλλον της ανθρωπότητας, αν δεν επιδέχεται διορθώσεις και αλλαγές, τότε αυτό που απαιτείται είναι μια επαναστατική Αριστερά ...;»
Στη βάση αυτή ο συγγραφέας τοποθετείται με σαφήνεια για τη σημερινή πραγματικότητα κριτικάροντας ξανά τον καπιταλισμό, όπως επίσης με σαφήνεια τοποθετείται πάνω στο ζήτημα του σοσιαλισμού που υπήρξε και στην καπιταλιστική παλινόρθωση.
Εδώ η τοποθέτηση γίνεται σε βασικά και κρίσιμα ζητήματα που ανέδειξε η ταξική πάλη όχι ιδεαλιστικά στη βάση ενός μοντέλου, ούτε στη λογική «διόρθωσης της ιστορίας». Η προσέγγιση του Β. Σαμαρά που γίνεται με επίγνωση της δυσκολίας αλλά και με σεβασμό στο μεγαλύτερο απελευθερωτικό κίνημα των μαζών στην ανθρώπινη ιστορία, δε γίνεται για χάρη της ιστορίας (αυτό το αφήνει σε άλλους), αλλά αποτελεί μια συμβολή στις απαιτήσεις της ταξικής πάλης του σήμερα. Και στην ανάγκη οικοδόμησης της σύγχρονης προοπτικής απελευθέρωσης των λαών από ένα σύστημα που καταπιέζει τις λαϊκές μάζες, ένα σύστημα καταστροφικό και επικίνδυνο για το μέλλον της ανθρωπότητας.
« ...;αν το υπάρχον σύστημα λειτουργεί γενικά σωστά και προς όφελος της ανθρωπότητας τότε απλούστατα δε χρειάζεται καμιά Αριστερά ...;αν το σύστημα επιδέχεται αλλαγές και μεταρρυθμίσεις πάντα επ' ωφελεία της ανθρωπότητας τότε αυτό που χρειάζεται είναι μια μεταρρυθμιστική Αριστερά. Αν η ύπαρξη και η λειτουργία του είναι αντίθετη με τα συμφέροντα και τα δικαιώματα της μεγάλης πλειοψηφίας, αν η κυριαρχία του είναι επικίνδυνη για το μέλλον της ανθρωπότητας, αν δεν επιδέχεται διορθώσεις και αλλαγές, τότε αυτό που απαιτείται είναι μια επαναστατική Αριστερά ...;»
Στη βάση αυτή ο συγγραφέας τοποθετείται με σαφήνεια για τη σημερινή πραγματικότητα κριτικάροντας ξανά τον καπιταλισμό, όπως επίσης με σαφήνεια τοποθετείται πάνω στο ζήτημα του σοσιαλισμού που υπήρξε και στην καπιταλιστική παλινόρθωση.
Εδώ η τοποθέτηση γίνεται σε βασικά και κρίσιμα ζητήματα που ανέδειξε η ταξική πάλη όχι ιδεαλιστικά στη βάση ενός μοντέλου, ούτε στη λογική «διόρθωσης της ιστορίας». Η προσέγγιση του Β. Σαμαρά που γίνεται με επίγνωση της δυσκολίας αλλά και με σεβασμό στο μεγαλύτερο απελευθερωτικό κίνημα των μαζών στην ανθρώπινη ιστορία, δε γίνεται για χάρη της ιστορίας (αυτό το αφήνει σε άλλους), αλλά αποτελεί μια συμβολή στις απαιτήσεις της ταξικής πάλης του σήμερα. Και στην ανάγκη οικοδόμησης της σύγχρονης προοπτικής απελευθέρωσης των λαών από ένα σύστημα που καταπιέζει τις λαϊκές μάζες, ένα σύστημα καταστροφικό και επικίνδυνο για το μέλλον της ανθρωπότητας.
