ΜΑΗΣ '68: Η απελευθέρωση της ανθρωπότητας ή θα είναι συνολική ή δε θα υπάρξει!
Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2008 6:42 μμ |
Υπάρχουν αρκετοί τρόποι να αντιμετωπίσει κανείς το γαλλικό Μάη του 1968. Τον πρώτο, τον προφανή, τον συναντήσαμε στη σωρεία αφιερωμάτων του αστικού Τύπου αλλά και στο πλήθος εκδόσεων για τα 40 χρόνια από την εξέγερση. Το ξέσπασμα της «ατίθασης» γαλλικής νεολαίας της δεκαετίας του '60, μιας δεκαετίας κατά την οποία η «επανάσταση» περιοριζόταν στην εμφάνιση της μίνι φούστας και του Γούντστοκ. Οι πρωταγωνιστές του κινήματος και η κατάληξή τους λίγα χρόνια μετά στους θώκους των στελεχών ενός συστήματος που 40 πριν τους εξόργιζε. Σαφέστατο το υπονοούμενο για το μάταιο των κινημάτων, των εξεγέρσεων, των επιδιώξεων της Αριστεράς και του κομμουνιστικού κινήματος. Μήπως τέτοιου είδους αναφορές δεν έχουν αποδέκτη τη σημερινή νεολαία, που το τελευταίο διάστημα πρωταγωνίστησε στην αντιπαράθεση με το σύστημα; Δεν απευθύνονται στους εργαζόμενους, που μαζικά έδωσαν, την πολιτική μάχη ενάντια στο αντιασφαλιστικό τερατούργημα της κυβέρνησης; Ρητορικές οι ερωτήσεις, μιας και είναι σαφές ότι εκεί ακριβώς στοχεύουν όλα αυτά. Στο να καταλάβει ο λαός ως η εξέγερση, η αντίσταση, η Αριστερά είναι μια «νεανική» τρέλα, που κάποτε, με την ωριμότητα «ξεπερνιέται»! Κυρίως ότι ο καπιταλισμός τα επιτρέπει αυτά αρκεί να μην ξεπερνιούνται τα όρια και να μην απειλείται η ύπαρξή του. Ο άλλος τρόπος «ανάγνωσης» του γαλλικού Μάη είναι αυτός που επιδιώκουν τα κείμενα αυτά. Σε μια κατεύθυνση να σημειωθούν οι βασικοί όροι που διαμόρφωσαν τον ιστορικό αυτό σταθμό της δεκαετίας του '60 συνολικά. Το κομμουνιστικό κίνημα δεν αρνείται την ύπαρξη των αντιθέσεων ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία, τον ιμπεριαλισμό και τους λαούς, όπως οι αστοί αναλυτές. Θέτει παράλληλα την αναγκαιότητα και δυνατότητα επαναστατικής τους επίλυσης. Αυτό είχε την απήχησή του στο γαλλικό Μάη και εκφράστηκε επαναστατικά παντού στο κόσμο. Η επισήμανση των ελλείψεων και καθυστερήσεων στόχο έχει την αξιοποίηση της πλούσιας προίκας του κομμουνιστικού κινήματος για τη συνέχεια. Εισαγωγικά γίνεται μια σκιαγράφηση της διεθνούς κατάστασης και του κομμουνιστικού κινήματος τη δεκαετία του '60. Στο πρώτο μέρος αναλύονται οι εξελίξεις και οι αντιθέσεις, στο κόσμο και στη Γαλλία, που οδήγησαν στην εξέγερση. Ακολουθούν τα, κατά τη γνώμη μας, βασικά συμπεράσματα από την εξέγερση. Στο δεύτερο μέρος γίνεται αναφορά στη Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση που καθόρισε τη πορεία του κομμουνιστικού κινήματος, των απελευθερωτικών κινημάτων και των κινημάτων στις καπιταλιστικές μητροπόλεις. Ακολουθούν κείμενα για τον αγώνα του βιετναμέζικου λαού και για τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα της Αφρικής και της Κεντρικής και Λατινικής Αμερικής. Τέλος γίνεται μια αναφορά στο εγχείρημα του περιοδικού «Αναγέννηση» στην Ελλάδα, στα μέσα της δεκαετίας του '60.
ΧΡΟΝΟΣ: 2008 ΣΕΛΙΔΕΣ: 100
