Ο Βοηθός της Αντίστασης έκλεισε το κύκλο του.
Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2010 2:04 μμ |
ΑΛΛΑΞΑΜΕ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ.
ΜΕ ΝΕΟ ΟΝΟΜΑ (Αρχείο του Αντίσταση στις γειτονιές)
ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΔΩ:
http://antigeitonies1.blogspot.com/
ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΩΣ ΒΟΗΘΟΣ ΤΟΥ
THE WOBBLIES - Στους κινηματογράφους
Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2009 8:54 πμ |
Στις 10 του Σεπτέμβρη θα κυκλοφορήσει από τη NEW STAR η ταινία Τhe Wobblies. Ήταν το πρώτο ταξικό σωματείο στις ΗΠΑ στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Σε αυτό άνηκε και ο Λούις Τίκας για το οποίο είχαμε αφιέρωμα το Μάιο. Δεν έχουμε δει τη ταινία αλλά δε νομίζω ότι θα βγούμε χαμένοι αν πάμε να τη δούμε!
Η παρουσίαση από τη New Star:
Επίσημη Συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης
Επίσημη Συμμετοχή στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου
«Αλληλεγγύη! Όλοι για Έναν κι Ένας για Όλους!»
The Wobblies
Μια ταινία των
Stewart Bird και Deborah Shaffer
Οι Wobblies (ΙWW), οι "Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου" ήταν το πρώτο ταξικό εργατικό κίνημα στις Η.Π.Α.
που συγκέντρωσε στους κόλπους του
τα καταπιεσμένα κομμάτια της εργατικής τάξης,
ανειδίκευτους, μετανάστες, μαύρους και γυναίκες.
ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΑΠΟ 10/9
ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΡΟΒΟΛΗ
H.Π.Α. - 1979 - 90'- Έγχρωμο
«Γλαφυρό και συγκλονιστικό...»
The New York Times
«Μια δυνατή, όμορφη και συγκινητική σπουδή
του αγωνιστικού Αμερικανικού Εργατικού Κινήματος»
Real Paper
Σκηνοθεσία- Παραγωγή: Stewart Bird και Deborah Shaffer
Κάμερα: Sandi Sissel, Judi Irola, Peter Gessner, Bonnie Friedman
Αρχειακή Έρευνα: Pierce Rafferty
Μουσική: Don Brooks, Eric Frandsen
Τραγουδούν: Alice Gerard, Mike Seeger, Joe Glazer
«Αλληλεγγύη! Όλοι για Έναν κι Ένας για Όλους!» Μ' αυτό το σύνθημα, οι Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου, άρχισαν να οργανώνουν ανειδίκευτους εργάτες σε μια μεγάλη ένωση κι άλλαξαν τον ρου της ιστορίας. Εκτός από τη διεκδίκηση και κατάκτηση του 8ώρου και των δίκαιων μισθών στις αρχές του 20ου αιώνα, οι Wobblies υπήρξαν ένα από τα ελάχιστα συνδικάτα που αγωνίστηκαν ενάντια στο ρατσισμό και τις διακρίσεις εις βάρος των γυναικών με αποτέλεσμα να βρίσκονται συχνά αντιμέτωποι με την ωμή βία του κράτους και με αυστηρές ποινές φυλάκισης.
Αυτή η σπουδαία ταινία εγείρει μια προκλητική ματιά στην Αμερικανική αλλά και Παγκόσμια Ιστορία, παρουσιάζοντας ένα από τα πιο ριζοσπαστικά εργατικά κινήματα.
Μέλη των Wobblies αφηγούνται, στα βαθιά τους γεράματα, τις συγκλονιστικές τους εμπειρίες στη διεκδίκηση ανθρώπινων συνθηκών εργασίας και μισθών για όλους τους εργάτες κι η αντίσταση στον άκρατο καπιταλισμό και στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στην ταινία περιέχονται σπάνια ντοκουμέντα και αρχειακό υλικό
που έρχονται στη δημοσιότητα για πρώτη φορά.
ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗ ΦΑΡΣΑ ΤΩΝ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΩΝ
Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009 7:09 μμ |
Περισσότερα στο κυρίως blog μας: Αντίσταση στις γειτονιές!
καθώς και στην ιστοσελιδα του ΚΚΕ (μ-λ)
Ο ξεχασμένος Λούις Τίκας
Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009 11:29 πμ |
Πρόκειται για τον Ηλία Αναστ. Σπαντιδάκη από την Λούτρα Ρεθύμνου. Αγωνιστής του αμερικάνικου εργατικού κινήματος. Από τους πρωτεργάτες της απεργίας των ορυχείων του Κολοράντο, δολοφονήθηκε από τους εθνοφρουρούς στις 20 Απριλίου 1914.
Μεταναστεύει στην Αμερική το 1906 σε ηλικία είκοσι χρονών. Οι Έλληνες της Αμερικής είναι στην πλειοψηφία τους αναλφάβητοι και φορείς μιας άλλης νοοτροπίας. Συνηθισμένο φαινόμενο οι καβγάδες και οι κλεψιές. Εργάζονται σε διάφορες βαριές και ανθυγιεινές δουλειές, στους σιδηρόδρομους, στα ορυχεία και συχνά είναι απεργοσπάστες, στη βάση της εξαθλίωσής τους.
Λίγα ριζοσπαστικά στοιχεία όπως ο Λούις Τίκας συνδέονται με τους Wobblies (βιομηχανικοί εργάτες κόσμου) και τις σοσιαλιστικές ομάδες. Ο Λούις Τίκας εργάζεται στο χαλυβουργείο του Ντένβερ και το 1910 γίνεται αμερικανός πολίτης. Ανοίγει ένα καφενείο απέναντι από τους Wobblies, όταν γίνεται μέλος τους. Στο Ντένβερ ζούσαν 240 Ελληνες. Ο 'Boss' της περιοχής Λεωνίδας Σκλήρης απο τη Σπάρτη εύρισκε δουλειά στους Έλληνες με ημερομίσθιο 1,75 δολ., όταν οι άλλοι εργάτες έπαιρναν 2,5 δολ.. Οι συνθήκες εργασίας είναι απάνθρωπες, εργάζονται ακόμη και παιδιά. Το διάστημα 1910-1913 σκοτώνονται 618 ανθρακωρύχοι. Οι εργάτες είναι εγκατεστημένοι σε οικισμούς που ανήκουν στην εταιρεία και είναι υποχρεωμένοι να ψωνίζουν από καταστήματα της εταιρείας, 25% ακριβότερα με ειδικό νόμισμα (script). Η θνησιμότητα είναι διπλάσια από τον μέσο όρο της χώρας.
Το 1912, ο Ηλίας Σπαντιδάκης εργάζεται στα ορυχεία και στις 19 Νοεμβρίου είναι επικεφαλής 63 Ελλήνων απεργών στα ορυχεία Φρέντερικ. Ακολουθούν συλλήψεις και φυλακίσεις. Ερχεται σε επαφή με την Ενωση Ανθρακωρύχων Αμερικής και κάνει περιοδείες στα ανθρακωρυχεία του Ντένβερ. Αναδεικνύεται σε ηγετική μορφή και γίνεται στόχος της οικογένειας Ροκφέλερ.
Στις 23 Σεπτεμβρίου 1913 αρχίζει η μεγάλη απεργία στην πόλη του Λάντλοου, όπου κατοικούν 13000 ανθρακωρύχοι. Τα αιτήματα των απεργών είναι: να αγοράζουν ελεύθερα από καταστήματα που δεν ανήκουν στις εταιρείες, ιατρικές εξετάσεις από γιατρούς που δεν ελέγχει η εταιρεία, αναγνώριση των συνδικάτων και οκτάωρη εργασία. Επικεφαλής της απεργίας ήταν ο Τζον Λόζον και ο Λούις Τίκας. Η εταιρεία για να καταπνίξει την απεργία, τους κάνει έξωση από τα σπίτια στα οποία τους στέγαζε και προσέλαβε απεργοσπάστες. Οι απεργοί δεν πτοήθηκαν. Έστησαν σκηνές στην περιοχή σε στρατηγικό σημείο, ώστε να εμποδίζουν τους απεργοσπάστες να μπουν στα ορυχεία. Τον Οκτώβριο, ο καταυλισμός των απεργών λειτουργούσε σαν πόλη: πεντακόσιοι άνδρες, τριακόσιες πενήντα γυναίκες, τετρακόσια πενήντα παιδιά, ελληνικός φούρνος, ελληνικό καφενείο.
Η εταιρεία ζήτησε την παρέμβαση της εθνοφρουράς και ο κυβερνήτης του Κολοράντο συμφώνησε. Οι συγκρούσεις ήταν βιαιότατες. Τότε η οικογένεια Ροκφέλερ υπέβαλε το αίτημα να ντυθούν με στολές της εθνοφρουράς δικά της, έμπιστα πρόσωπα, αποφασισμένα αν χρειαστεί να ρίξουν στο ψαχνό. Οι πιστολάδες της εταιρείας απαίτησαν από τον Λούις Τίκα να παραδώσει τους Ιταλούς συνδικαλιστές Φράνκ Λουμπίνο και Τζόν Μπαρτολότι. Ο Τίκας ζήτησε ένταλμα σύλληψης αλλά τέτοιο πράγμα δεν υπήρχε και ο Τίκας αρνήθηκε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση. Κάποιοι από τους απεργούς οπλοφορούσαν. Η μάχη άρχισε., πάνω από σαράντα άτομα σκοτώθηκαν από σφαίρες και από ασφυξία. Οι πιστολάδες είχαν καταναλώσει πολύ ουίσκι από το κοντινό σαλούν και βρίσκονταν σε έξαλλη κατάσταση. Το επεισόδιο, που αποτελεί μαύρη σελίδα στην ιστορία των ΗΠΑ, ονομάστηκε "σφαγή του Λάντλοου". Ο Τίκας ζήτησε να δει τον επικεφαλής της εθνοφρουράς, λοχαγό Καρλ Λίντερφελντ. Έπειτα οι αυτόπτες μάρτυρες είπαν ότι ο αξιωματούχος χτύπησε με πρωτοφανή αγριότητα τον Τίκα στο κεφάλι με την καραμπίνα του. Η καραμπίνα έσπασε στα δύο όπως και το κρανίο του Τίκα. Οι εθνοφρουροί βάλθηκαν να πυροβολούν το άψυχο σώμα. Ευθύς αμέσως εισέβαλαν στον καταυλισμό, ρίχνοντας αδιακρίτως ενάντια σε οτιδήποτε κουνιόταν. Έδιωξαν τους απεργούς, σκότωσαν 18 άτομα, 10 εκ των οποίων ήταν παιδιά από τριών μηνών ως 11 ετών και έκαψαν τις σκηνές τους. Οταν οι απεργοί ξαναμπήκαν μερικές ημέρες αργότερα στον καταυλισμό βρήκαν το πτώμα του Τίκα. Η κηδεία του έγινε στις 27 Απριλίου 1914 και τη νεκρώσιμη πομπή ακολούθησαν χιλιάδες εργάτες.Πεντακόσιοι Έλληνες παρατάχτηκαν σε διπλή γραμμή για να τιμήσουν τον Λούις Τίκα.
Συνολικά σκοτώθηκαν 69 άνθρωποι και 400 απεργοί συνελήφθησαν. Ο λοχαγός δολοφόνος του Τίκα τιμωρήθηκε με απλή πειθαρχική επίπληξη.
Στο Σικάγο έγιναν διαδηλώσεις από τους σοσιαλιστές. Ο συγγραφέας Άπτον Σίνγκλαιρ μαζί με γυναίκες απεργών κάνουν περιοδείες και ενημερώνουν για τη σφαγή.
Τέσσερα μέλη των Wobblies σκοτώθηκαν κοντά στη Ν. Υόρκη από βόμβα που ετοίμαζαν για το σπίτι του Ροκφέλλερ.
Το χρονικό της μεγάλης απεργίας και της σφαγής δεν γράφτηκε ποτέ σε κανένα βιβλίο της αμερικάνικης ιστορίας. «ΞΕΧΑΣΤΗΚΕ».
Το 1944 ο Γούντι Γκόρκ έγραψε ένα τραγούδι με τίτλο 'Η σφαγή στο Λάντλοου΄ - το οποίο ακουγόταν στις διαδηλώσεις του '60.
.
Η κηδεία του έγινε στις 27 Απριλίου 1914 και τη νεκρώσιμη πομπή ακολούθησαν χιλιάδες εργάτες. Σχεδόν πεντακόσιοι Ελληνες παρατάχτηκαν στις οδούς Μέιν και Κομέρσιαλ σε διπλή γραμμή για να τιμήσουν τον Λούις Τίκας που σε ηλικία 28 χρονών (γεννήθηκε στις 13/3/1886), θαβόταν χιλιάδες μίλια μακριά από την αγαπημένη του Κρήτη, κάπου στο Φαρ Ουέστ.
Απόστολος Καραμπάς
Προλεταριακή Σημαία 619, 9/5/2009
ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ ΓΣΕΕ-ΣΕΒ - Η ταξική υποταγή με νομοθετικό περιτύλιγμα
Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009 7:39 πμ |
Δεν μένουν παρά δέκα μόλις ημέρες για την 24ωρη απεργία της ΓΣΕΕ και η συμβιβασμένη συνδικαλιστική ηγεσία φρόντισε να την «προπαγανδίσει» με τον... καλύτερο τρόπο. Βάζοντας για μια ακόμη φορά την υπογραφή της στο «συμβόλαιο» ταξικής υποταγής που έχει κάνει με το σύστημα και την αστική τάξη. Αυτή τη φορά, μάλιστα, η υπογραφή αφορά... πρόταση νόμου, από κοινού με το ΣΕΒ, για την αντιμετώπιση της κρίσης!!!
Ίσως να ακούγεται ως κακόγουστο αστείο, όμως αποτελεί πραγματικότητα. Σε συνέχεια της συνάντησης που είχε με τους βιομήχανους του ΣΕΒ τρεις εβδομάδες πριν, η ηγεσία της ΓΣΕΕ κάνει ένα ακόμη βήμα στην κατεύθυνση του ξεπουλήματος των συμφερόντων της εργατικής τάξης. Μάλιστα, ο ίδιος ο ΣΕΒ, σπεύδει με επιστολή του να ενημερώσει την υπουργό Απασχόλησης, Φ. Πετραλιά, για την εξέλιξη αυτή και να προαναγγείλει συνάντηση μαζί της:
«Κυρία Υπουργέ,
Οι κοινωνικοί εταίροι παρακολουθούν με ιδιαίτερη ανησυχία τις οικονομικές αλλά και τις κοινωνικές εξελίξεις που πυροδοτεί η κρίση -και ιδιαίτερα τη διαφαινόμενη αύξηση της ανεργίας.
Όλοι συμφωνούμε ότι η ανεργία υπονομεύει την παραγωγική οικονομία και την κοινωνική συνοχή επιβαρύνοντας το μέλλον της χώρας. Είναι ανάγκη, λοιπόν, να αντιμετωπιστεί άμεσα και αποφασιστικά, μακριά από κομματικές και συντεχνιακές σκοπιμότητες.
Σε πρόσφατη συνάντησή τους, οι κοινωνικοί εταίροι συμφώνησαν να διατυπώσουν από κοινού προτάσεις-μέτρα για την προστασία της απασχόλησης και την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κρίσης στις θέσεις εργασίας.
Ο διάλογος αυτός είναι σε εξέλιξη και πιστεύουμε ότι πολύ σύντομα θα μπορεί η συνάντηση μαζί σας να πραγματοποιηθεί στη βάση των κοινών διαπιστώσεων και προτάσεων των κοινωνικών εταίρων».
Από κοινού, λοιπόν, το κεφάλαιο με την εργατική τάξη εκφράζουν προς την πολιτική ηγεσία την ανησυχία τους για την κρίση! Από κοινού, οι θύτες και τα θύματα παρουσιάζονται έτοιμοι να νουθετήσουν την πολιτική ηγεσία και να της υποδείξουν τους απαραίτητους χειρισμούς για την αντιμετώπιση της ανεργίας που διογκώνεται καθημερινά.
Και ο ιδεολογικός αποπροσανατολισμός καλά κρατεί! Η προσπάθεια του κεφάλαιου να διώξει από πάνω του την ευθύνη για την κρίση, η προσπάθεια να εμπλακεί η εργατική τάξη στο αδιέξοδο και αυτοϋπονομευτικό παιχνίδι της αναζήτησης διεξόδου από την κρίση, η προσπάθεια του κεφάλαιου να αποφύγει ή έστω να αποδυναμώσει τους αγώνες της εργατικής τάξης νομιμοποιούνται πλήρως από την ξεδιάντροπη αυτή συνδικαλιστική ηγεσία. Σε μια κρίσιμη περίοδο, σε μια περίοδο που η επίθεση στα δικαιώματα της εργατικής τάξης έχει ξεκινήσει με νέα ορμή, σε μια περίοδο που η εργατική τάξη καλείται -πρώτη απ' όλους και με τους χειρότερους όρους- να πληρώσει την κρίση του καπιταλιστικού συστήματος για την οποία δεν έχει την παραμικρή ευθύνη, σε μια περίοδο που το κύριο ζητούμενο είναι το ιδεολογικό και πολιτικό δυνάμωμα της εργατικής τάξης και των αγώνων της, Παναγόπουλος και Σία αποδεικνύουν τους πραγματικούς τους στόχους, τις πραγματικές τους «έγνοιες»: το πώς θα αποκτήσουν ευνοϊκότερους όρους συνδιαλλαγής με το κεφάλαιο και την αστική τάξη. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο ρόλος που τους έχει αναθέσει η αστική τάξη είναι πολύτιμος. Ειδικά αυτήν την περίοδο που οι ίδιοι οι αστοί αναλυτές προβλέπουν ανεξέλεγκτες κοινωνικές εκρήξεις. Γι' αυτό και θέλουν να εξαργυρώσουν τις πολύτιμες για το σ΄συτημα υπηρεσίες τους με το υψηλότερο δυνατό τίμημα. Όχι μόνο πολιτικά αλλά και... σε χρήμα.
Έτσι, λοιπόν, η πρόταση νόμου προβλέπει τη διαχείριση του ΛΑΕΚ (Λογαριασμός για την Απασχόληση και την Επαγγελματική Κατάρτιση) μόνο από τη ΓΣΕΕ και το ΣΕΒ χωρίς τη συμμετοχή του ΟΑΕΔ και της κυβέρνησης. Και για να γίνει κατανοητό το μέγεθος, αναφερόμαστε σε ένα ποσό γύρω στα 220 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο!
Επίσης, προβλέπει τη συμμετοχή της ΓΣΕΕ και του ΣΕΒ στη διαχείριση του Ταμείου Συνοχής (γνωστού και ως ταμείου φτώχειας απ' το οποίο έχει δοθεί το επίδομα θέρμανσης) δήθεν για την εξασφάλιση «διαφάνειας» και «ελέγχου».
Σε αντάλλαγμα, η ΓΣΕΕ συμφωνεί σε μια σειρά προτάσεων που θα ωφελήσουν την εργοδοτική πλευρά σε βάρος των εργαζομένων. Έτσι προβλέπεται η πληρωμή για 2-3 χρόνια από τον ΟΑΕΔ των ασφαλιστικών εισφορών για όλες τις νέες προσλήψεις με βασικό μισθό που θα γίνουν το 2009 από επιχειρήσεις που απασχολούν έως 10 εργαζόμενους. Μέτρο που ουσιαστικά ενισχύει την κατεύθυνση των απολύσεων εργαζομένων και της πρόσληψης νέων ή επαναπρόσληψης των ίδιων με χειρότερους όρους.
Παράλληλα, η ΓΣΕΕ συναινεί στη μείωση της φορολογίας του κεφάλαιου για τα κέρδη που αποδίδονται ως μπόνους στους εργαζόμενους.
Ευτυχώς που δεν ξέχασαν και τους απλούς εργαζόμενους για τους οποίους προτείνεται αύξηση του επιδόματος ανεργίας στα 520 ευρώ (στο 70% του κατώτερου μισθού) και χορήγησή του για 2 χρόνια, περισσότερο κοινωνικό τουρισμό για την τόνωση της τουριστικής κίνησης (!) και περισσότερες εργατικές κατοικίες για την τόνωση της οικοδομής!!!
Και επιπλέον (για να μην ξεχνιόμαστε) ενίσχυση της εποπτείας για την προστασία των εργασιακών σχέσεων!
Εύκολα διακρίνει κανείς ότι στο βάθος της συμφωνίας αυτής βρίσκεται μία συμμαχία της ηγεσίας της ΓΣΕΕ και του βιομηχανικού κεφάλαιου απέναντι στην ενίσχυση του τραπεζικού κεφάλαιου από την κυβερνητική πολιτική. Στην κόντρα μεταξύ βιομηχανικού και τραπεζικού κεφάλαιου, που έχει φανεί πολύ έντονα από την εποχή κιόλας των «τοξικών ομολόγων», η ηγεσία της ΓΣΕΕ προσπαθεί να εμπλέξει την εργατική τάξη υποστηρίζοντας ότι έτσι υπηρετείται η «πραγματική οικονομία». Ουσιαστικά, δηλαδή, η ηγεσία της ΓΣΕΕ και ο ΣΕΒ θέλουν να χρησιμοποιήσουν την εργατική τάξη, να την σύρουν στο διπλό παιχνίδι που παίζεται εις βάρος της. Γιατί από την άλλη μεριά είναι ξεκάθαρη και η προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ (μέσω της ηγεσίας της ΓΣΕΕ) να εξασφαλίσει τη στήριξη των συγκεκριμένων μερίδων της αστικής τάξης.
Έτσι εξηγείται και η προσπάθεια αποπροσανατολισμού της εργατικής τάξης σε σχέση με τα χαρακτηριστικά, την ουσία και τα αίτια της κρίσης. Τα βέλη στρέφονται στην «κυβερνητική ανικανότητα» αλλά και στην «εκμετάλλευση της κρίσης για κομματικές διευθετήσεις».
Η εργατική τάξη έχει κάθε λόγο να καταγγείλει τη συμφωνία αυτή. Έχει κάθε λόγο να βροντοφωνάξει ότι αιτία της κρίσης είναι το κεφάλαιο και το σύστημα που το υπηρετεί. Ότι κάθε μέρα παράτασης της ζωής αυτού του συστήματος κοστίζει πολύ ακριβά στην εργατική τάξη. Αυτοί που κρύβουν αυτήν την αλήθεια, αυτοί που λειτουργούν ως απολογητές και προστάτες του καπιταλισμού είναι εχθροί της εργατικής τάξης. Και η ηγεσία της ΓΣΕΕ έχει πλέον κερδίσει «επάξια» αυτόν τον τίτλο!
Μπαράζ αντεργατικών μεθοδεύσεων
Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2009 8:15 μμ |
Ένα μπαράζ αντεργατικών μεθοδεύσεων έχει να αντιμετωπίσει η εργατική τάξη στη χώρα μας και παγκόσμια με αφορμή την πρόσφατη κρίση. Το κεφάλαιο και τα επιτελεία του έχουν βάλει μπροστά μια σαρωτική επίθεση ενάντια σε κάθε εργατικό δικαίωμα, σε κάθε εργατική κατάκτηση. Η προσπάθειά τους να μετακυλήσουν την κρίση στις πλάτες της εργατικής τάξης και των εργαζομένων υλοποιείται με τον πιο επώδυνο τρόπο. Δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι απολύονται καθημερινά, ενώ οι υπόλοιποι καλούνται να αποδεχτούν ένα βάρβαρο, μεσαιωνικού χαρακτήρα εργασιακό καθεστώς που αγνοεί τις συλλογικές συμβάσεις και την εργατική νομοθεσία. Πρόκειται για μια ξεκάθαρη προσπάθεια του κεφάλαιου να αξιοποιήσει την κρίση για να καταφέρει σημαντικά πλήγματα στην εργατική τάξη, να πάρει πίσω όλα τα δικαιώματα που αναγκάστηκε να παραχωρήσει στην εργατική τάξη και να βαθύνει την αποσυγκρότησή της.
Οι μεθοδεύσεις του κεφάλαιου δεν έχουν τέλος. Μέσα από το αντιδραστικό σεντούκι του έχει ανασύρει οτιδήποτε μπορεί να σκεφτεί κανείς προκειμένου να καταπατήσει τα κατοχυρωμένα δικαιώματα των εργαζομένων. Με πρώτες και κύριες τις απολύσεις! Η μία μετά την άλλη, οι επιχειρήσεις ανακοινώνουν δεκάδες απολύσεων και η τάση είναι προς επιδείνωση. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι στην Κομοτηνή από τα 99 εργοστάσια που απασχολούσαν 17.000 εργαζόμενους δουλεύουν μόνο τα 3 με 2.500 εργαζόμενους, ενώ παρόμοια είναι η εικόνα και στην υπόλοιπη Βόρεια Ελλάδα. Δύσκολα μπορεί να υπολογιστεί ο αριθμός των απολύσεων σε μικρότερες εταιρείες που απασχολούν λιγότερα από 20 άτομα και αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία στη χώρα. Μάλιστα σε αυτές τις εταιρείες δεν υπάρχει καν όριο απολύσεων. Σε αυτήν την κατάσταση έρχεται να προστεθεί και το αίτημα του κεφάλαιου για απελευθέρωση του ορίου απολύσεων, πάγιο αίτημα που σήμερα αποτελεί ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση προς την εργατική τάξη.
Προκειμένου να ξεπεράσει αυτό το «σκόπελο», το κεφάλαιο έχει μεθοδεύσει τη διαδικασία των «εθελουσιών εξόδων», δηλαδή την «οικειοθελή» παραίτηση εργαζομένων έναντι αμοιβής η οποία είναι μεγαλύτερη από την αποζημίωση. Πρόσφατο το παράδειγμα της Φριγκογκλάς στην Πάτρα, ενώ πρώτοι διδάξαντες ήταν πριν από χρόνια οι ΔΕΚΟ και οι τράπεζες. Στην ουσία πρόκειται για έναν εκβιασμό που ασκείται από τη μεριά της εργοδοσίας και τον οποίο οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να αποδεχτούν κάτω από το φόβο μιας απόλυσης με πενιχρή αποζημίωση ή ενός «λουκέτου» χωρίς καν αποζημίωση. Φυσικά, αυτό που θα ήθελε το κεφάλαιο θα ήταν να μπορεί να απολύσει όσους εργαζόμενους θέλει κάθε φορά και να μην αναγκάζεται σε τέτοιες επιλογές που και κόστος σημαίνουν αλλά και ένα στοιχείο αβεβαιότητας. Ωστόσο, σαν αντιστάθμισμα έχει τη «συναίνεση» των εργαζομένων που αποδέχονται τον εκβιασμό.
Ωστόσο, η «ευρηματικότητα» του κεφάλαιου δεν εξαντλείται εδώ. Το νέο μέτρο που γνωρίζει ιδιαίτερη έκταση είναι οι υποχρεωτικές άδειες άνευ αποδοχών. Ανάλογα με το ύψος της παραγωγής ή την ανάγκη περικοπής του κόστους της, οι εργαζόμενοι παίρνουν υποχρεωτικές άδειες χωρίς πληρωμή και ένσημα, μέχρι να ανακάμψει η επιχείρηση ή να κρίνει ο εργοδότης. Έτσι εργαζόμενοι μένουν χωρίς δουλειά και απλήρωτοι για διαστήματα που μπορεί να είναι από μερικές μέρες και να φτάνουν μέχρι και μήνα. Και χωρίς φυσικά να είναι απολυμένοι ή να μπορούν στο μεταξύ να εργαστούν κάπου αλλού. Ωστόσο, το μέτρο αυτό δεν προβλέπεται από την εργατική νομοθεσία γι' αυτό και η Κομισιόν προτείνει στις κυβερνήσεις των χωρών της ΕΕ να επιτρέψουν με νόμο στις επιχειρήσεις να δίνουν τέτοιου είδους άδειες!
Αντίστοιχη μορφή, αλλά πιο «ήπια», είναι η διαθεσιμότητα. Σε αυτήν την περίπτωση, η επιχείρηση έχει τη δυνατότητα να σταματάει τον εργαζόμενο από την εργασία του για τρεις μήνες το χρόνο και είναι υποχρεωμένη να του δίνει μόνο το μισό μισθό. Αυτό σημαίνει ότι μία επιχείρηση μπορεί να θέσει εργαζόμενους σε διαθεσιμότητα μέχρι και έξι μήνες (οι τρεις τελευταίοι του χρόνου και οι τρεις πρώτοι του επόμενου).
Για την έκταση όλων των παραπάνω στη χώρα μας αρκεί να αναφέρουμε ότι, σύμφωνα με στοιχεία της ΓΣΕΕ, από τις 26 Ιανουαρίου έως και τις 3 Φεβρουαρίου (δηλαδή μέσα σε μία μόλις εβδομάδα) συνολικά 1.350 εργαζόμενοι έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με αυτές τις νέες καταστάσεις!
Ωστόσο, υπάρχει και πιο βολική επιλογή για τους εργοδότες. Η περικοπή των εργάσιμων ημερών από πέντε την εβδομάδα σε τέσσερις, τρεις ή και λιγότερες. Το προτείνει ξανά και ξανά ο Μίχαλος του ΕΒΕΑ και έχει λόγους. Με αυτόν τον τρόπο και οι αποδοχές περικόπτονται αλλά και ο εργαζόμενος είναι στη διάθεση της επιχείρησης. Ουσιαστικά πρόκειται για μετατροπή της πλήρους απασχόλησης σε μερική με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον εργαζόμενο.
Αντίστοιχες ανατροπές αντιμετωπίζουν εργαζόμενοι οι οποίοι βρίσκονται μπροστά στο δίλημμα να απολυθούν ή να αποδεχτούν τη μετατροπή της εργασιακής τους σχέσης από μισθωτού σε εξωτερικού συνεργάτη με σύμβαση έργου ή χρόνου. Σε αυτήν την περίπτωση οι εργαζόμενοι δεν θεωρούνται υπάλληλοι της εταιρείας και επομένως δεν δικαιούνται ούτε αποζημίωση απολύσεως ούτε επιδόματα, δώρα κ.λπ. ενώ οι εργοδότες δεν είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές.
Ουσιαστικά, αυτό που συντελείται είναι η πλήρης ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων είτε άτυπα είτε με νόμους που υπάρχουν ή που θα ετοιμαστούν το επόμενο διάστημα. Πρόκειται για τη μαζική εφαρμογή των οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για νέα μοντέλα απασχόλησης, για το χτύπημα της σταθερής και πλήρους δουλειάς. Το νέο στοιχείο στην υπόθεση είναι η σφοδρότητα της επιβολής, η οποία αξιοποιεί το φόντο της οικονομικής κρίσης για να πετύχει τους στόχους της.
Αυτό το αντεργατικό μπαράζ συνοδεύεται από την έξαρση της ιδεολογικής τρομοκρατίας. Τα αστικά ΜΜΕ και όλος ο αστικός εσμός προσπαθούν να πείσουν την εργατική τάξη να σκύψει το κεφάλι, να αποδεχτεί ως αναπόφευκτη αυτή τη λαίλαπα, να «συνετιστεί» από τα εκατομμύρια απολύσεων, να μην διανοηθεί καν τη διεκδίκηση καλύτερων όρων δουλειάς και αμοιβής. Σύμμαχός τους η -για δεκαετίες- κυριαρχία αστικών και ρεφορμιστικών απόψεων στο εργατικό κίνημα., η αποδοχή θεωριών περί της αιωνιότητας και της μοναδικότητας του καπιταλισμού, με μόνη δυνατότητα τη διεκδίκηση κάποιων «ρυθμίσεων» για την «ανακούφιση» των εργαζομένων.
Αυτή η αντίληψη-γραμμή κυριαρχεί και σήμερα στο εργατικό κίνημα και αυτήν αξιοποιεί το κεφάλαιο. Και δυστυχώς δεν είναι μια γραμμή που υπηρετείται μόνο από την ηγεσία της ΓΣΕΕ και του ΠΑΜΕ, αλλά και από δυνάμεις που θέλουν να υπηρετήσουν την εργατική τάξη. Αιτήματα όπως «διευρυμένος εργατικός έλεγχος», «απαγόρευση των απολύσεων», «κρατικοποίηση των τραπεζών και όλων των οργανισμών κοινής ωφέλειας», που εμφανίστηκαν σωρηδόν με το ξέσπασμα της κρίσης, σπέρνουν αυταπάτες για τη δυνατότητα μιας άλλης διαχείρισης του καπιταλισμού, αποτελούν αντιγραφή των αποτυχημένων θέσεων του ρεφορμισμού των προηγούμενων δεκαετιών.
Η εργατική τάξη μπορεί και πρέπει να σπάσει όλο αυτό το τείχος που ορθώνεται μπροστά της. Να κάνει σημαία της το σύνθημα «καμιά θυσία στο βωμό της κρίσης». Να αμφισβητήσει και να αγωνιστεί για την ανατροπή της πολιτικής που την οδηγεί από υποχώρηση σε υποχώρηση. Τα νέα μέτρα δεν πρέπει να περάσουν! Να μην νομιμοποιηθεί καμία απόλυση, καμία ανατροπή των εργασιακών σχέσεων! Σε κάθε χώρο δουλειάς και σε κάθε κλάδο η οργάνωση των αντιστάσεων είναι ζήτημα πρώτης γραμμής. Το δικαίωμα στη δουλειά, το δικαίωμα σε αξιοπρεπείς συνθήκες δουλειάς και αμοιβής δεν μπορούν να διαπραγματευτούν για χάρη ενός συστήματος που γεννά τη φτώχεια, την πείνα, την εξαθλίωση!
ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ
Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2009 0:57 πμ |
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Ο πόλεμος στη Γάζα και το Παλαιστινιακό ζήτημα
Εκδήλωση των Αγωνιστικών Κινήσεων για την Παλαιστίνη
Σάββατο 18:00 στο Πολυτεχνείο ΑΠΘ
Θα ακολουθήσει προβολή του anime
Θα ακολουθήσει προβολή του anime
ΑΘΗΝΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ ΚΟΥΝΕΒΑ
ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ
«Ένας ελεύθερος κόσμος»
του Κεν Λόουτς
Κυριακή 25 Γενάρη, 7:00 μ.μ.
Σολωμού 12, 3ος όροφος, Πλ. Εξαρχείων
Την προβολή της ταινίας του Κεν Λόουτς «Ένας ελεύθερος κόσμος» (It's a free world, 2008) διοργανώνει η Ταξική Πορεία την Κυριακή 25 Γενάρη, στις 7:00 το απόγευμα, στο στέκι της (Σολωμού 12, 3ος όροφος, Πλ. Εξαρχείων) -στην προσπάθειά της να συμβάλει στην οικονομική ενίσχυση της αγωνίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα που από τις 22 Δεκέμβρη δίνει μάχη για τη ζωή της, μετά τη στυγνή επίθεση με βιτριόλι που δέχτηκε από «άγνωστους» λόγω της συνδικαλιστικής της δράσης.
Η ταινία, που πραγματεύεται την εκμετάλλευση των μεταναστών από τα κυκλώματα του σύγχρονου δουλεμπορίου, είναι μια καλή αφορμή και για συζήτηση πάνω στο σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα ενάντια στον οποίο αγωνίζεται και η Κωνσταντίνα.
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ, ΑΤΤΙΚΗΣ
Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2009 9:45 πμ |
Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλιου- Χάρτου καταδικάζει τις άθλιες μεθοδεύσεις που χρησιμοποίησε η εργοδοσία των καταστημάτων JUMBO για να απολύσει για 2η φορά μέσα σε ένα μήνα τον συνάδελφο Νίκο Νικολόπουλο.
Ο εργαζόμενος είχε απολυθεί από το κατάστημα JUMBO στην Βάρη μετά την συμμετοχή του στην απεργία της 10ης Δεκεμβρίου.Επαναπροσλήφθηκε μετά από κινητοποίηση του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας. Από την πρώτη στιγμή της επαναπρόσληψής του η εργοδοσία χρησιμοποίησε όλα τα μέσα για να τον εξαναγκάσει σε παραίτηση (απειλές, καψόνια, ακόμη και προσπάθεια εξαγοράς του συναδέλφου). Αφού δεν τα κατάφεραν με όλους αυτούς τους τρόπους, τα αφεντικά του JUMBO απέλυσαν ξανά τον Ν. Νικολόπουλο στις 12 Ιανουαρίου.
Θεωρούμε αυτονόητη την αλληλεγγύη και την στήριξή μας σε οποιονδήποτε εργαζόμενο/-η χτυπιέται από την εργοδοσία. Κανένας δεν πρέπει να μένει μόνος του απέναντι στα αφεντικά. Εξάλλου ο Σύλλογός μας, με αυτή τη λογική, εδώ και δύο μήνες δίνει μια σκληρή μάχη για την επαναπρόσληψη δύο απολυμένων συναδέλφων στο βιβλιοπωλείο «ΠΑΤΑΚΗ».
Απέναντι στην εργοδτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία που ενισχύεται από την κυβέρνηση, οι εργαζόμενοι δεν έχουμε παρά να αντιτάξουμε την αλληλεγγύη και τον αγώνα.
-Απαιτούμε την άμεση επαναπρόσληψη του συναδέλφου Ν. Νικολόπουλου.
-Είμαστε αλληλέγγυοι/-ες στον αγώνα του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας για την επαναπρόσληψη του συναδέλφου.
16/1/2009
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΣΗΜΕΡΑ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ!
Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2009 0:24 πμ |
Να δείξουμε ότι η Κωνσταντίνα δεν είναι μόνη της.
Να καταγγείλουμε τη δολοφονική επίθεση ενεντίον της.
Να απαιτήσουμε την τιμωρία των ενόχων.
Να καταδικάσουμε την εργοδοτική τρομοκρατία και τη προσπάθεια συγκάληψής της.
Να στηρίξουμε τον αγώνα της Κωνσταντίνας και του σωματείου της.
Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στη πλήρη και σταθερή δουλειά για όλους.
Να καταργηθούν οι σύγχρονες μορφές εκμετάλλευσης.
Να αντισταθούμε στον εργασιακό μεσαίωνα.
Γι' αυτό σήμερα όλοι:
ΣΤΙΣ 6:00 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ
ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ!
ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ!
ΕΚΛΟΓΟ-ΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου Αττικής
Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2009 1:09 πμ |
ΕΚΛΟΓΟ-ΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
Κυριακή 18 Γενάρη 11.30 π.μ. στα γραφεία μας
ΣΥΖΗΤΑΜΕ:
- για την Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, για τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας
- για το αντιπάλεμα των απολύσεων, της εργοδοτικής τρομοκρατίας και των συνδικαλιστικών διώξεων
Αλληλεγγύη, Συναδελφικότητα, Συσπείρωση στο Σύλλογο
...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...; ...;
