Ο Βοηθός της Αντίστασης έκλεισε το κύκλο του.
Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2010 2:04 μμ |
ΑΛΛΑΞΑΜΕ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ.
ΜΕ ΝΕΟ ΟΝΟΜΑ (Αρχείο του Αντίσταση στις γειτονιές)
ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΔΩ:
http://antigeitonies1.blogspot.com/
ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΩΣ ΒΟΗΘΟΣ ΤΟΥ
Στο Τριανόν η "Ζωή στους βράχους" της Αλίντας Δημητρίου
Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009 12:37 πμ |
Aπό 19 Νοεμβρίου στον κινηματογράφο ΤΡΙΑΝΟΝ
Η ζωή στους βράχους
Παραγωγή: Αλίντα Δημητρίου
Βοηθός σκηνοθέτη: Αφροδίτη Νικολαϊδου
Φωτογραφία: Αλέξης Γρίβας - Αφροδίτη Νικολαϊδου
Μοντάζ: Ηλέκτρα Βενάκη
Σενάριο-Σκηνοθεσία: Αλίντα Δημητρίου
Έτος παραγωγής 2009
Digital Beta. Έγχρωμη. Διάρκεια 98 min.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στην ταινία, τριαντατρείς Γυναίκες καταθέτουν τη μαρτυρία τους για τις διώξεις που υπέστησαν αυτές και οι οικογένειες τους, μετά την υπογραφή της Βάρκιζας στις 12 Φεβρουαρίου 1945, επειδή έλαβαν μέρος στην Εθνική Αντίσταση.
Άλλες από αυτές τις Γυναίκες για να διασωθούν πήγαν στο Δημοκρατικό Στρατό, ενώ άλλες συνελήφθηκαν και είτε φυλακίστηκαν είτε τις έστειλαν εξορία.
Πρόθεση της ταινίας είναι να αποκαλύψει το ρόλο μιας κοινωνικής ομάδας «χωρίς φωνή» ο οποίος αγνοείται από την επίσημη γραπτή ιστορία
Στην ταινία, ομάδα «χωρίς φωνή» είναι οι Γυναίκες.
Σκιαγράφηση της ταινίας
Η ταινία αποτελείται από δύο μέρη.
Στο πρώτο μέρος οι Γυναίκες μιλάνε για το Δημοκρατικό Στρατό:
Γιατί πήγαν στο βουνό.
Τις συνθήκες διαβίωσης.
Πολέμησαν στην πρώτη γραμμή δίπλα στους άνδρες.
Δεν το μετάνιωσαν.
Λόγια που ακούγονται στην ταινία:
- Ο Δημοκρατικός Στρατός ήταν ένας άθλος.
- Το 30% του Δ.Σ. ήταν γυναίκες.
- Σάμπως είχαμε και παπούτσια; Δύσκολα, πολύ δύσκολα.
- Μίλησα για την παληκαριά τους. Τι πώς την είχαν; Στον ΕΛΑΣ πώς την είχαμε;
Το δεύτερο μέρος αναφέρεται στις Γυναίκες που έστειλαν στην εξορία:
Χίος - Τρίκερι - Μακρόνησος
Στη Χίο και στο Τρίκερι:
Συνθήκες σκληρής διαβίωσης.
Στέλνουν τα παιδιά σε στρατόπεδα αναμόρφωσης για να μη γίνουν «Βούλγαροι».
Στη Μακρόνησο:
Ψυχολογικά μαρτύρια.
Μέσο εκβιασμού τα παιδιά για να υπογράψουν δήλωση.
Ξύλο άγριο.
Λόγια που ακούγονται στην ταινία:
- Τίποτα δεν καταλαβαίναμε γιατί όλα αυτά τα γράφαμε στα παλιά μας παπούτσια.
- Έπρεπε να το αντέξουμε γιατί εμείς είχαμε το δίκιο.
ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟ ΒΑΛΤΟ της ΑΛΙΝΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Τρίτη, 5 Μαΐου 2009 7:54 πμ |
Ένα ντοκιμαντέρ για τη συμμετοχή των γυναικών στην Αντίσταση την περίοδο 1941 - 1944
ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟ ΒΑΛΤΟ της Αλίντας Δημητρίου
Πόσες φορές μπορεί να ξαναγραφτεί η Ιστορία;
Όχι αρκετές για να σβήσει η μνήμη...
Όχι τόσες ώστε να κρυφούν τα γεγονότα...
Όχι έτσι που να καλυφθεί η φωνή αυτών των γυναικών...
Γιατί την Ιστορία τη γράφουν οι λαοί με τους αγώνες τους...
Προβολή - Συζήτηση
Παρασκευή 8 Μάη, 7:30 μ.μ.
Αίθουσα Συλλόγου Υπαλλήλων Τραπέζης Ελλάδος
Σίνα 16
Θανάσης Σκρουμπέλος - Μπλε Καστόρινα Παπούτσια
Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2008 10:16 πμ |
Μπλε Καστόρινα Παπούτσια
Το τελευταίο βιβλίο της τριλογίας του συγγραφέα Εμφύλιος, που αρχίζει με το «Οι Κόκκινοι Φίλοι μου» και συνεχίζεται με το «Bella Ciao».
Οι ταραγμένες μέρες του 1963-1964 αναβιώνουν μπροστά στα μάτια μας, ξεκινώντας από τον Νοέμβρη του 1964 κατά τον εορτασμό για την επέτειο της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου, την πρώτη επέτειο όπου συμμετείχε το επίσημο κράτος. Όλα συμβαίνουν γύρω από το ανυπόληπτο μαγαζί «Χαβάη» που θα μπορούσε να ιδωθεί ως η ίδια η Ελλάδα μεταφορικά. Πρώην χίτες, παρακρατικοί, τραβεστί κ.λπ. παρελαύνουν μέσα στις σελίδες που παρουσιάζουν το κοινωνικό περιθώριο της μεταπολεμικής και μετεμφυλιακής Ελλάδας.
«Με σπαρταριστούς χαρακτήρες, όπως τον γοητευτικό πρωταγωνιστή Τρίλια ή Γαζούρη ή Γόη ή Άλογο, τον κυρ-Χρήστο, πανίσχυρο αφεντικό της "Χαβάης", τον μυστήριο, θεληματικό Μπόη, τον Μαλατσία, την Αριστέα, τη Νένα, πλήθος δευτερεύοντες χαρακτήρες και πυκνή πλοκή που κόβει την ανάσα, το μυθιστόρημα ξετυλίγει με τέχνη μικρά άγνωστα περιστατικά της εποχής και τις υπόγειες διαδρομές που τα συνδέουν με τα γνωστά πολιτικά γεγονότα.»
Ο πεζογράφος έχει γράψει σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, έχει γράψει και μεταφράσει θεατρικά έργα και έχει σκηνοθετήσει ντοκιμαντέρ και ταινίες. Είναι από τα ιδρυτικά μέλη της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος
Bella Ciao!
Το να είσαι παιδί στον Εμφύλιο και να ζεις στις παιδουπόλεις της Φρειδερίκης αποτελεί μια εμπειρία για την οποία η "επίσημη" Ιστορία αναφέρει ελάχιστα και οι προφορικές μαρτυρίες πολύ περισσότερα.
Το μυθιστόρημα του Θανάση Σκρουμπέλου στηρίζεται σε αυθεντικά ντοκουμέντα, αλλά δεν είναι απλώς η ιστορία των κακοποιημένων παιδιών που επέζησαν, ούτε μια ακόμα μαρτυρία για τον Εμφύλιο.
Είναι ένας πειστικός πίνακας της εμφυλιοπολεμικής εποχής από τη σκοτεινή μεριά των πραγμάτων.
Η Μπέλα Τσάο, ο Μουρκέας, ο Πόλι, ο Πέρρης, οι απάνθρωποι "μπόκοι", είναι οι πρωταγωνιστές μιας συναρπαστικής ιστορίας όπου το αίμα ζητάει απεγνωσμένα το αίμα: πρόκειται για το άγριο αίμα του Εμφυλίου, το οποίο είτε αγοράζεται μισοτιμής από τον αντίπαλο (με την μορφή της παράνομης υιοθεσίας) είτε παίρνει τυφλά την εκδίκησή του, με την πιο θανάσιμη σκληρότητα που γνώρισε ποτέ ο τόπος. Ένα μυθιστόρημα για αναγνώστες με γερά νεύρα.
ΟΙ ΚΟΚΚΙΝΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ "ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ"
Οι κόκκινοι φίλοι μου του Θανάση Σκρουμπέλου είναι ένας συνδυασμός ντοκουμέντου και μυθιστορήματος. Μέσα από τη διαμάχη ιδεών και φιλοσοφίας ζωής δυο αντρών, προβάλλει η ιστορία της αντιδικτατορικής οργάνωσης "Ρήγας Φεραίος" και μαζί οι αναζητήσεις και οι προβληματισμοί μιας ολόκληρης γενιάς αντιδικτατορικών αγωνιστών. Ο ένας ήρωας είναι κάποιος νεαρός οργανωμένος στο Ρήγα και ο άλλος ένας δημοκρατικός ώριμος άντρας από τους Έλληνες του Νότου. Σκηνικός χώρος το Βαλπαραΐσο. Εκεί συναντιούνται οι δυο άντρες, μια και ο νεαρός έχει μπαρκάρει με άλλους δυο συντρόφους του, ψάχνοντας επαφή με τις αντάρτικες ομάδες, και το πλοίο του έχει κάνει σκάλα στο Βαλπαραΐσο. Ο ώριμος άντρας προσπαθεί να πείσει το νεαρό για το αδιέξοδο αυτού του τρόπου δράσης και έτσι μέσα από αυτή τη διαπάλη τους ανακαλούνται παλιοί φίλοι και γεγονότα της πρόσφατης ιστορίας. Έρχονται στο φως οι πρώτες ανακοινώσεις του Ρήγα, το πρώτο του Κεντρικό Συμβούλιο, η ομάδα των Καλαματιανών συντρόφων του νεαρού ήρωα, καθώς και οι συλλήψεις, τα βασανιστήρια και η αντίσταση αυτών των νέων που άφησαν σπίτια, σπουδές και καριέρα, για να ορθώσουν ανάστημα κατά της δικτατορίας.
ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΛΩΝΟ
Αυτό το βιβλίο αφηγείται μία και μόνη ιστορία: την άγνωστη στους νεότερους Ιστορία που άνδρωσε τη μετεμφυλιακή Ελλάδα της μειονεξίας και της κακομοιριάς. Την Ελλάδα που ανέδειξε τη φορμάικα και το μπετόν ως πάγια συστατικά του μικροαστικού της ύφους. Την Ελλάδα που μια ζωή μεταμορφώνει τα καλύτερα παιδιά της σε φίδια απελπισμένα, φίδια της χειμέριας νάρκης και ερπετά της σύντομης άνοιξης. Ο Θανάσης Σκρουμπέλος, μέσα από μια πολυφωνική αφήγηση (που παραπέμπει, ως προς την αδρότητα και τον αυθεντικό της ρεαλισμό, στον Μάριο Χάκκα) αναδεικνύει με δραματικό τρόπο -και όσο κανένας σύγχρονος πεζογράφος- τις πιο σκοτεινές πτυχές της νεότερης Ελλάδας.
Υ.Γ. από Δημήτρη Ν.
Όσο και να διαφωνεί κανείς με τις απόψεις του συγγραφέα, έτσι όπως παρουσιάζονται στα βιβλία του, πιστεύω ότι αξίζει να τα διαβάσει κανείς. Μας βοηθάει να κατανοήσουμε το κλίμα των περιόδων στις οποίες αναφέρεται ή και να μάθουμε πράγματα για τα οποία μόνο επιφανειακά μπορεί να έχουμε ακούσει ως τώρα. Επίσης ξενίζει λίγο το ότι χρεώνει σκέψεις και απόψεις στους ήρωές του που μάλλον μεταγενέστερες θα πρέπει να είναι, με βάση τα συμπεράσματα του ίδιου του συγγραφέα. Ιδιαίτερα το Bella Ciao συγκλονίζει με αυτά που αναφέρει για τα ορφανοτροφεία - κολαστήρια της Φρ(ειδερ)ίκης.
Προσωπικά υπάρχει άλλο ένα στοιχείο που με συγκινεί. Είναι ότι το επίκεντρο των ιστοριών του είναι ο Κολωνός. Κάποια ονόματα από αυτά που χρησιμοποιεί δεν τα έχω μόνο ακουστά αλλά κάποιοι υπήρξαν και γνωστοί μου, φίλοι της οικογένειάς μου (Μπόης, Λουκάτος κ.λπ.). Δεν μπορώ να ξέρω αν ο συγγραφέας χρησιμοποιεί απλώς τα ονόματα και φτιάχνει δικές του ιστορίες ή αν τα γεγονότα είναι πραγματικά, πάντως μου θυμίζουν ιστορίες που έχω ακούσει.
Ο Γιώργος ο Μπόης για παράδειγμα ήταν πραγματικό πρόσωπο. Τον είχα γνωρίσει προσωπικά και τον θυμάμαι, ήμουν στο γυμνάσιο όταν πέθανε. Αν δεν κάνω λάθος ήταν γραμματέας της ΕΠΟΝ του Κολωνού, κυνηγήθηκε, το '68 συντάχθηκε με το ΚΚΕ (εσωτερικού). Κάποια από τα βιβλία που έχω στη βιβλιοθήκη μου κάποτε ήταν στη δική του. Κάτι σαν κληρονομιά στα πιτσιρίκια που αγαπούσε, μιας και ο ίδιος δεν είχε παιδιά.
ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ - ΧΑΡΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2008 9:44 μμ |
Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου Αττικής καλεί πρωτοβάθμια σωματεία, εργατικές συλλογικότητες και εργαζόμενους σε ανοιχτή συνάντηση για να συζητήσουμε την παραπέρα κλιμάκωση των κινητοποιήσεων μας για να ανακληθούν οι απολύσεις στο βιβλιοπωλείο ΠΑΤΑΚΗ. Πέμπτη 4/12 στις 6.30 μ.μ. στα γραφεία μας (Λόντου 6 β' όροφος Εξάρχεια)..
Οι διαμαρτυρίες έξω από το βιβλιοπωλείο ΠΑΤΑΚΗ (Ακαδημίας 65) συνεχίζονται. Κάθε Τρίτη στις 5.00 μ.μ. και κάθε Σάββατο στις 11.00 π.μ. να είμαστε ΟΛΟΙ έξω από τον ΠΑΤΑΚΗ.
Το Σάββατο 6/12 κατά την διάρκεια της διαμαρτυρίας θα λειτουργήσει χαριστικό παζάρι βιβλίων. Όσοι συνάδελφοι και συναγωνιστές μπορούν, ας φέρουν βιβλία.
Ο Σύλλογός μας συγκεντρώνει υπογραφές στο παρακάτω κείμενο διαμαρτυρίας. Καθημερινά στέλνουμε δεκάδες υπογραφές στο FAX του κ. Πατάκη. Μπορείτε να υπογράψετε το παρακάτω κείμενο και να το στείλετε στα μέιλ και στα FAX του ΠΑΤΑΚΗ.
Το κείμενο διαμαρτυρίας μπορεί να λειτουργήσει και σαν ΨΗΦΙΣΜΑ που θα υπογραφεί από διάφορους φορείς (εργατικά σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους κλπ).
..............................................
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ
Εκφράζουμε την διαμαρτυρία μας για την απόλυση δύο συναδέλφων από το βιβλιοπωλείο ΠΑΤΑΚΗ.
Οι απολύσεις είναι άδικες και καταχρηστικές. Το επιχείρημα της εργοδοσίας ότι οι συνάδελφοι δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους είναι φτηνή δικαιολογία. Μετά από χρόνια, ανακάλυψε η εταιρεία ότι οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους;
Καταδικάζουμε την εργοδοτική αυθαιρεσία, η οποία με ένα «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» στερεί από δύο εργαζόμενους τη δουλειά τους.
Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις και τις διαμαρτυρίες για την άμεση ανάκληση των απολύσεων.
Είμαστε στο πλευρό των απολυμένων συναδέλφων.
ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΧΩΡΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑ / ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ
.................................................................................................................
Δείτε επίσης (από το indy.gr )
Ο "ΠΑΤΑΚΗΣ" προσπαθεί να συσπειρώσει τους εργοδότες στον κλάδο του Βιβλίου, για να επιτεθεί στο Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου Αττικής
Νέα προκήρυξη για τις απολύσεις στον ΠΑΤΑΚΗ του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου Αττικής
Καπετάν Κόζιακας
Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2008 6:31 μμ |
«Καπετάν Κόζιακας» είναι ο τίτλος του βιβλίου του φιλόλογου - ιστορικού Κώστα Μιχαλάκη.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Θεσσαλικές Εκδόσεις.
Ο Κόζιακας, Θωμάς Πάλλας κατά κόσμον, γεννήθηκε στην Κρανιά Ασπροποτάμου το 1917, αλλά μεγάλωσε στη Φαρκαδόνα Τρικάλων. Απόφοιτος Λυκείου και φοιτητής Νομικής, μόρφωση πολύ σπουδαία για την εποχή, εντάχτηκε από πολύ νέος στην αριστερά, στην ΟΚΝΕ και το ΚΚΕ, μία στάση θα του κοστίσει πολλές διώξεις στη δεκαετία του '30.
Με την είσοδο των κατακτητών στην Ελλάδα, ο Θωμάς Πάλλας θα ενταχθεί στο κίνημα της αντίστασης, που μόλις αρχίζει και γεννιέται, και πολύ σύντομα θα αναδειχθεί σε ένα από τα σημαντικότερα στελέχη του στη Θεσσαλία, αλλά και πανελλαδικά.
Ο τίτλος του καπετάνιου μεραρχίας του ΕΛΑΣ που κατέκτησε, δεν δόθηκε σε περισσότερους από 15 ανθρώπους σε όλη την Ελλάδα. Η δράση του θα επεκταθεί και στην Ηπειρο, αλλά και στη μακρινή Δράμα.
Η άδικη εκτέλεσή του το 1949, στην πιο άγρια φάση του Εμφυλίου πολέμου, θα σφραγίσει τραγικά τη ζωή του.
Ο συγγραφέας επιδιώκει από τη μια να κάνει γνωστή και στις νέες γενιές μια ιστορική μορφή που μεγάλωσε στα δικά μας χώματα, αλλά από την άλλη να προσπαθήσει να προσεγγίσει τις συνθήκες που πλάθουν τέτοιους ανθρώπους, καθώς και την προσωπικότητα ενός άντρα που έχει κατακτήσει επάξια τον τίτλο του ήρωα.
Της γης οι κολασμένοι
Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2008 11:03 πμ |
Ο Γιώργος Ευγενιάδης αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση μιας ολόκληρης γενιάς νέων ανθρώπων, που η ζωή τους σημαδεύτηκε από τον αγώνα του λαού μας για λευτεριά, ανεξαρτησία και για μια κοινωνία ισότητας.
Στο αυτοβιογραφικό του κείμενο, που ολοκληρώθηκε το 1982 και περίμενε 20 χρόνια για να εκδοθεί, εξιστορεί με ζωντανό τρόπο την προσωπική του δοκιμασία και παρουσιάζει τις γνώμες του για το μεγάλο Αγώνα, ιδιαίτερα για το δεύτερο αντάρτικο και τις κατοπινές εξελίξεις στο κομμουνιστικό κίνημα. Εξιστορεί τον αντικατοχικό αγώνα στη περιοχή της Ημαθίας, τη μεταβαρκιζιανή περίοδο, το ανέβασμα στο βουνό το Νοέμβρη του 1946, τις μάχες κυρίως του 1947 μέσα από τις γραμμές του ΔΣΕ, ως τον τραυματισμό του το 1948. Ενδιάμεσα την παραμονή του στο Μπούλκες για ανάρρωση και ύστερα από την ήττα, την εγκατάστασή του στην Τσεχοσλοβακία, τη συμμετοχή στη προσφυγική ζωή, τις σπουδές και την εργασία του, και κυρίως τη στάση του και τις συνακόλουθες περιπέτειες μετά την εσωκομματική κρίση στο ΚΚΕ στα 1956 και τη διάσπαση.
Τις πρώτες προσπάθεις οργάνωσης των προσφύγων που αποχώρησαν ή διαγράφτηκαν μετά την 6η Ολομέλεια, τις διώξεις από τις αστυνομικές αρχές και τη νέα ηγεσία, τις επαφές με τους Κινέζους μετά τη κρίση και την αντιπαράθεση με την ηγεσία του ΚΚΣΕ και της ΕΣΣΔ.
Η εξιστόρηση τελειώνει με την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1965 και την πρώτη επίσκεψη, ύστερα από 19 χρόνια, στο χωριό του, τη Βεργίνα, και τις συγκινητικές στιγμές της πρώτης συνάντησης με συγγενείς συγχωριανούς αλλά και με τις οικογένειες των σκοτωμένων μαχητών του ΔΣΕ.
ΣΕΛ.:350 ΧΡΟΝΟΣ:2008 ISBN:978-960-98278-0-5
