Ο Βοηθός της Αντίστασης έκλεισε το κύκλο του.
Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2010 2:04 μμ |
ΑΛΛΑΞΑΜΕ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ.
ΜΕ ΝΕΟ ΟΝΟΜΑ (Αρχείο του Αντίσταση στις γειτονιές)
ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΔΩ:
http://antigeitonies1.blogspot.com/
ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΩΣ ΒΟΗΘΟΣ ΤΟΥ
Άλλα έδειξαν οι αγροτικές κινητοποιήσεις, άλλα κατάλαβαν οι αγροτοπατέρες
Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2009 1:08 μμ |
Οι τελευταίες αγροτικές κινητοποιήσεις ανέδειξαν πολλά πράγματα. Μας βοηθάνε να βγάλουμε πολλά και χρήσιμα συμπεράσματα. Και καταρχήν τα πολλά και οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αγρότες της χώρας μας. Προβλήματα που τα δημιούργησε η μέχρι τώρα εφαρμογή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), που οξύνονται και χειροτερεύουν από τις νέες αναπροσαρμογές της ΚΑΠ που πρόσφατα αποφασίστηκαν στην ΕΕ (ενδιάμεσος «έλεγχος υγείας»-«τσεκ απ» της ΚΑΠ) και που παίρνουν εκρηκτικές διαστάσεις και με βάση την οικονομική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη. Για παράδειγμα, η φετινή κατάρρευση των τιμών στα αγροτικά προϊόντα δεν είναι άσχετη με τη συνολική κατάρρευση των τιμών των πρώτων υλών (πετρέλαιο, μέταλλα, τρόφιμα κ.λπ.) μετά το σκάσιμο της «φούσκας» που είχαμε τα προηγούμενα χρόνια στα λεγόμενα «χρηματιστηριακά προϊόντα». Ολα δείχνουν ότι στα επόμενα χρόνια αυτά τα προβλήματα ούτε λιγότερα θα γίνουν, ούτε «ελαφρύτερα». Ισα-ίσα θά 'ναι αυτά τα προβλήματα που θα «υποκινήσουν» νέα μπλόκα και στο μέλλον.
Κατέδειξαν επίσης αυτές οι κινητοποιήσεις ότι η αγροτιά «είναι εδώ». Μπορεί όλα τα προηγούμενα χρόνια να είχαμε συνεχή μείωση των αγροτών, μπορεί ο αγροτικός πληθυσμός να συρρικνώθηκε σε μονοψήφιο ποσοστό, αλλά παραμένει ακόμα μεγάλο το ποσοστό που ασχολείται με τη γεωργία, πολύ μεγαλύτερο από το μέσο όρο της ΕΕ. Και μάλιστα δε μιλάμε για κάποιους ηλικιωμένους αγρότες που «ξεχάστηκαν» στα χωριά και περιμένουν την ώρα της σύνταξης, αλλά αναφερόμαστε κυρίως σε νέους ηλικιακά αγρότες που ασχολούνται επαγγελματικά, επενδύουν σε μηχανήματα, μεγαλώνουν την καλλιέργειά τους με νοικιασμένα χωράφια κ.λπ. και περιμένουν να ζήσουν από αυτό. Αυτοί οι νέοι αγρότες ήταν που μαζικοποίησαν τα μπλόκα και έδωσαν το διαφορετικό «ποιοτικό» στοιχείο σ' αυτές τις κινητοποιήσεις.
Φάνηκε επίσης ο αρνητικός συσχετισμός και η άσχημη κατάσταση που υπάρχει στο αγροτικό συνδικαλιστικό κίνημα εξαιτίας της πολυδιάσπασης και του κατακερματισμού. Μια κατάσταση πάνω στην οποία πάτησε η κυβέρνηση για να σπάσει τα μπλόκα και να λήξει τις κινητοποιήσεις. Είχαμε έτσι μπλόκα που χρωματίζονταν σε «μπλε-πράσινα-κόκκινα», είχαμε «συντονιστικές επιτροπές» που στήθηκαν από το πουθενά με βάση κομματικές ντιρεκτίβες, είχαμε 2 και 3 μπλόκα, συγκεντρώσεις, συντονιστικές κ.λπ. ακόμα και μέσα στον ίδιο νομό (π.χ. Σέρρες), είχαμε 2 και 3 Ομοσπονδίες σε επίπεδο Νομού (π.χ. Καρδίτσα) κ.λπ.. Αυτή η αρνητική κατάσταση μεταφέρονταν και σε επίπεδο χωριού, στον Αγροτικό Σύλλογο, με αποτέλεσμα να είναι πολλοί οι αγρότες που δεν συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις από αντίθεση στην πολυδιάσπαση και τον κατακερματισμό. Με δυο λόγια, η πολυδιάσπαση του αγροτικού συνδικαλιστικού κινήματος ούτε στη μαζικότητα ούτε στην πορεία του αγώνα βοήθησε και συνετέλεσε τα μέγιστα για να λήξει όπως έληξε το πρόσφατο αγωνιστικό ξέσπασμα της αγροτιάς.
Αυτή η πολυδιάσπαση δεν είναι «αντικειμενική» λόγω κάποιων «ιδιαιτεροτήτων» του αγροτικού χώρου. Δεν πατάει δηλαδή στα διαφορετικά προϊόντα ή στα διαφορετικά προβλήματα ανά νομό ή περιοχή, ούτε τόσο στη διαστρωμάτωση και στα διαφορετικά συμφέροντα που εκφράζονται μέσα στους αγρότες. Ολα τα παραπάνω υπήρχαν και υπάρχουν αλλά μπορούν να ξεπεραστούν όπως λ.χ. ξεπεράστηκαν με το αίτημα για «αναπλήρωση εισοδήματος» που ενοποίησε όλα τα μπλόκα και όλους τους αγρότες ξεπερνώντας τα κομματικά πλαίσια αιτημάτων. Η πολυδιάσπαση του αγροτικού συνδικαλιστικού κινήματος είναι μια κατάσταση για την οποία ευθύνονται τα κόμματα που κυριαρχούν χρόνια τώρα σ' αυτό το κίνημα. Αυτοί τη δημιούργησαν και αυτοί τη διαιωνίζουν. Αυτοί δημιούργησαν κομματικά παραμάγαζα στο αγροτικό κίνημα για να το ελέγχουν και να το βάλουν στην υπηρεσία των κομματικών τους σχεδιασμών. Είναι κατανοητό ότι αυτό το «διαίρει και βασίλευε» βολεύει πρώτα-πρώτα την κυβέρνηση. Γιατί αδυνατίζει το μέτωπο πάλης, απομαζικοποιεί τους αγώνες, διασπά και τις κινητοποιήσεις και τα αιτήματα και επιτρέπει στην κυβέρνηση χειρισμούς και εκτονώσεις. Και αυτό φάνηκε πολύ ξεκάθαρα στις πρόσφατες κινητοποιήσεις.
Παρά τους κομματικούς χειρισμούς, μέσα στις κινητοποιήσεις φάνηκε επίσης πολύ καθαρά και η διάθεση των αγροτών να ξεπεραστεί αυτή η πολυδιάσπαση. Οι αγροτοπατέρες δεν είχαν διάθεση για αγώνες. Το πολύ-πολύ να ήθελαν κάποιες τουφεκιές στον αέρα για την τιμή των όπλων. Ήταν τέτοια όμως τα προβλήματα και τόση η οργή και η αγανάκτηση των αγροτών που σύρθηκαν από τον κόσμο και αναγκάστηκαν να στήσουν και μπλόκα. Χωρίς βέβαια να εγκαταλείψουν ούτε για μια στιγμή τους κομματικούς τους σχεδιασμούς. Από την άλλη, η βάση των αγροτών πίεζε για ενότητα. Στήθηκαν «από τα κάτω» επιτροπές αγώνα, ξαναλειτούργησαν αγροτικοί σύλλογοι που ήταν για χρόνια αδρανείς, συγκροτήθηκαν αγροτικοί σύλλογοι σε χωριά που είχαν διαλυθεί, έγιναν μαζικές διαδικασίες, εκλογές, συνελεύσεις αγροτών κ.λπ.. Παρόμοιες διαδικασίες υπήρχαν και σε μπλόκα (μπλόκο Νίκαιας) όπου κάθε χωριό συνεδρίαζε καθημερινά στο «κιόσκι» του, έπαιρνε αποφάσεις και με αυτές τις αποφάσεις «κατέβαινε» στη συντονιστική επιτροπή του μπλόκου. Οι αγρότες ήταν αντίθετοι σε κάθε κομματική εκμετάλλευση του αγώνα τους γιατί ήθελαν να περιφρουρήσουν και την ενότητά τους αλλά και αυτόν τον ίδιο τον αγώνα τους.
Όσον αφορά τους αγροτοπατέρες, «τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου». Δεν πρόλαβαν καλά-καλά να κρυώσουν οι μηχανές των τρακτέρ από τα μπλόκα, και ξαναβλέπουμε το ίδιο έργο της κομματικοποίησης και της πολυδιάσπασης. Χαρακτηριστικό είναι ότι μέχρι αυτή τη στιγμή (σαν ...;συνέχεια και κλιμάκωση των κινητοποιήσεων) έχουν ήδη ανακοινωθεί 3 (τρεις!!!) χωριστοί γιορτασμοί του Κιλελέρ!!! Στους «γαλάζιους» αγροτοσυνδικαλιστές προστέθηκαν τώρα και οι «πράσινοι» αγροτοσυνδικαλιστές (κάτω από την ομπρέλα της «νέας ΠΑΣΕ»). Με ξεχωριστούς γιορτασμούς, με ξεχωριστά πλαίσια, με ξεχωριστά αιτήματα κ.λπ. προσπαθούν μαζί για τον κοινό σκοπό τους: την υπονόμευση, την πολυδιάσπαση, τη διάλυση του αγροτικού κινήματος. Από την άλλη, το ΚΚΕ/ΠΑΣΥ οργάνωσε στις 14/2 πανελλαδική σύσκεψη αγροτικών στελεχών του «για την ανασυγκρότηση του αγωνιστικού κινήματος και την ενίσχυση του αγωνιστικού πόλου με βάση το διεκδικητικό πλαίσιο του μπλόκου της Νίκαιας» («Ρ» 17/2). Επιχειρεί το ΚΚΕ να καταφέρει εκ των υστέρων αυτό που προσπάθησε αλλά δεν τα κατάφερε στη διάρκεια της κινητοποίησης, δηλαδή να «χρωματίσει» και να ιδιοποιηθεί το μπλόκο της Νίκαιας. Επιχειρεί ταυτόχρονα να αναβαπτίσει την ΠΑΣΥ και να της προσδώσει «αγωνιστικά» εύσημα. Μια ΠΑΣΥ που στη διάρκεια των κινητοποιήσεων ήταν ...;άφαντη, δεν μπόρεσε να εκφράσει τις διαθέσεις του κόσμου, και «γαντζώθηκε» στο μπλόκο της Νίκαιας για να «παίζει» στον 902 και στον Ριζοσπάστη. Και - το πιο σημαντικό - απαξιώνει τον αγώνα χιλιάδων αγροτών που με δεκάδες μπλόκα σ' όλη την Ελλάδα, αντιπάλεψαν την αντιαγροτική πολιτική. Γιατί, εμείς τουλάχιστον, τόχουμε καθαρό: ο αγώνας αυτός δεν έγινε μόνο από κάποιους αριστερούς ή κομμουνιστές αγρότες αλλά από την συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών, πέρα και πάνω από κομματικούς διαχωρισμούς. Γι' αυτό και δημιούργησε μείζον πολιτικό πρόβλημα στην κυβέρνηση και στο σύστημα, γι' αυτό και «χάλασε τη σούπα» των κυρίαρχων κομμάτων, γι' αυτό και ήταν αγώνας και όχι παρέλαση κομματικών δυνάμεων όπως έχει συνηθίσει το ΚΚΕ.
Προκύπτει λοιπόν ότι οι αγροτοπατέρες δεν έβγαλαν τα σωστά συμπεράσματα από τους πρόσφατους αγώνες. Όχι γιατί δεν μπορούν αλλά γιατί δεν θέλουν να διδαχτούν. Γιατί φοβούνται το αγροτικό κίνημα, γιατί δεν θέλουν την ανάπτυξή του, γιατί θέλουν τα συνδικαλιστικά του όργανα σαν προέκταση των κομμάτων τους. Προϋπόθεση για την ανασυγκρότηση του αγροτικού κινήματος είναι το ξεπέρασμά τους από τους αγρότες. Να ξεπεραστεί η πολυδιάσπαση και ο κατακερματισμός. Ενωτικά, από τα κάτω, με μαζικές και δημοκρατικές διαδικασίες, να λειτουργήσουν οι αγροτικοί σύλλογοι, να γίνουν όπου δεν υπάρχουν. Ένας αγροτικός σύλλογος σε κάθε χωριό, μια ομοσπονδία σε κάθε νομό. Για την ανατροπή της αντιαγροτικής πολιτικής, για την ανασυγκρότηση του αγροτικού κινήματος, για να αλλάξουν τα πράγματα στην αγροτιά. Σ' αυτή την κατεύθυνση έχουν να κάνουν πολλά οι αγωνιστές αγρότες.
Το αγροτικό ξέσπασμα θυμίζει τα παλιά – έρχεται από το μέλλον
Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2009 12:46 πμ |
Οι πρόσφατες αγροτικές κινητοποιήσεις βοήθησαν όχι μόνο να αναδειχτούν αυτά τα προβλήματα, που μάλιστα χρόνο με το χρόνο γίνονται όλο και περισσότερα, όλο και πιο οξυμένα, αλλά κατέδειξαν την οργή και την αγανάκτηση που έχει συσσωρευτεί στην αγροτιά. Αυτή την οργή και την αγανάκτηση που έβγαλε τους αγρότες στα μπλόκα και η οποία δεν εκτονώθηκε με τη λήξη των κινητοποιήσεων αλλά είμαστε σίγουροι ότι πολύ σύντομα θα ξαναεκδηλωθεί.
Το πρόσφατο αγροτικό ξέσπασμα θύμιζε τις κινητοποιήσεις του 1996. Μετά από πολλά χρόνια ξαναστήθηκαν δεκάδες μπλόκα σ' όλη την Ελλάδα. Χιλιάδες αγρότες ξαναβγήκαν στους δρόμους μαζικά, από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη, δίνοντας πανελλαδικά χαρακτηριστικά στις κινητοποιήσεις. Αναδείχτηκε μια νέα γενιά αγωνιστών, αγρότες νέοι σε ηλικία, χωρίς την πείρα των παλιότερων αλλά με αγωνιστικότητα που ξάφνιασε πολλούς. Το εύρος, η μαζικότητα και η πανελλαδικότητα των κινητοποιήσεων κατέδειξε ότι δεν υπάρχουν «εξαιρέσεις» στην αντιαγροτική πολιτική. Ολα τα προϊόντα, όλοι οι παραγωγοί, όλοι οι νομοί και οι περιοχές χτυπιούνται το ίδιο από την ίδια αντιαγροτική πολιτική. Μια πολιτική που έχει οδηγήσει τη φτωχομεσαία αγροτιά στη φτώχεια και στην εξαθλίωση. Που μειώνει το εισόδημα των αγροτών, που χειροτερεύει το βιοτικό τους επίπεδο, που φέρνει τη φτώχεια και την εγκατάλειψη στα χωριά, που ξεκληρίζει τους φτωχούς και μεσαίους αγρότες. Μια πολιτική που κατάντησε όλες τις καλλιέργειες ασύμφορες και προβληματικές, που φέρνει την εγκατάλειψη των καλλιεργειών και της υπαίθρου, που απαξιώνει την αγροτική παραγωγή και μετατρέπει τους αγρότες σε επιδοτούμενους ανέργους. Που καταστρέφει τον πρωτογενή τομέα και μετατρέπει τη χώρα μας από παραγωγό σε καταναλωτή εισαγόμενων γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, αυξάνοντας την εξάρτηση της χώρας μας (εξάρτηση διατροφική, οικονομική, πολιτική κ.λπ.). Μια πολιτική που σχεδιάζεται από την ΕΕ και την ΚΑΠ και υλοποιείται από τις ελληνικές κυβερνήσεις, πριν του ΠΑΣΟΚ, σήμερα της ΝΔ.
Οι αγρότες δεν περίμεναν τη χρεοκοπία της Lehman Brothers και των άλλων αμερικάνικων τραπεζών για να καταλάβουν την κρίση. Τη ζούνε εδώ και χρόνια. Φαίνεται στις χιλιάδες κομμένες συνδέσεις από απλήρωτους λογαριασμούς ΟΤΕ-ΔΕΗ, στα παιδιά αγροτών που διακόπτουν τα φροντιστήρια γιατί δεν έχουν να πληρώσουν, στα βερεσέδια που φουσκώνουν (όχι μόνο στους εμπόρους, αλλά μέχρι τον μπακάλη και τον καφετζή!), στα άδεια καφενεία ...; Φαίνεται στη μείωση του αγροτικού πληθυσμού, στο ξεκλήρισμα των φτωχομεσαίων που συνεχίζεται χρόνια τώρα με αμείωτους ρυθμούς. Όσοι αναζητούν «υποκινητές» εδώ πρέπει να ψάξουν.
Η οικονομική κρίση όξυνε περισσότερο αυτά τα προβλήματα. Παράλληλα, περιορίστηκαν και οι όποιες δυνατότητες υπήρχαν για δεύτερη δουλειά και για κάποιο συμπληρωματικό εισόδημα. Μεροκάματα στην οικοδομή δεν υπάρχουν, στη βιομηχανία έχουμε λουκέτα και απολύσεις, η κρίση στον τουρισμό έβαλε τέλος και στην -εποχιακή, έστω- απασχόληση. Έτσι, για πολλούς νέους αγρότες, η «επιστροφή» στα πατρικά χωράφια αποτελεί μονόδρομο. Μια επιλογή αναγκαστική μπροστά στην ανυπαρξία άλλων διεξόδων. Και ταυτόχρονα μια επιλογή προβληματική και αδιέξοδη, αφού ούτε εισόδημα υπάρχει στα χωράφια, ούτε προοπτική, ούτε μέλλον. Μιλάμε για μια «επιστροφή» συγκυριακή, που σε καμιά περίπτωση δεν ανέκοψε το ξεκλήρισμα της φτωχομεσαίας αγροτιάς, αλλά που τροφοδότησε τις πρόσφατες κινητοποιήσεις με «νέο αίμα». Με νέους αγρότες που διεκδικούν το δικαίωμά τους να ζήσουν στα χωριά τους και να αμείβονται για τον κόπο τους με τιμές στα προϊόντα και εισόδημα που να καλύπτει το κόστος της ζωής.
Η κυβέρνηση γνώριζε και γνωρίζει για τα αγροτικά προβλήματα. Σε γνώση της ήταν επίσης και οι αναμενόμενες αγροτικές κινητοποιήσεις. Για να κρατηθούν αυτές οι κινητοποιήσεις σε ελεγχόμενα και ακίνδυνα επίπεδα (αφού δεν μπορούσαν να αποτραπούν), η κυβέρνηση χρησιμοποίησε όλα τα μέσα. Επιχείρησε με χίλιους δυο τρόπους να διασπάσει τους αγρότες. Είχαμε έτσι «γαλάζιες» ομοσπονδίες να οργανώνουν αντικυβερνητικές (!) κινητοποιήσεις με πλαίσιο αιτημάτων που διαμορφώθηκε στο υπουργείο (!) (π.χ. διεκδίκηση αποζημιώσεων «στα όρια αντοχής του προϋπολογισμού» ή «στα πλαίσια της ευρωπαϊκής νομοθεσίας» κ.λπ.). Είχαμε τους κυβερνητικούς αγροτοσυνδικαλιστές που -κάτω από την πίεση του κόσμου και για να μην ξεπεραστούν από τους ίδιους τους αγρότες- φόρεσαν τη μάσκα του αγωνιστή μόνο και μόνο για να αποπροσανατολίσουν τους αγρότες, να διασπάσουν τις κινητοποιήσεις, να εξωραΐσουν την πολιτική της κυβέρνησης και τέλος να σπάσουν τα μπλόκα. Είχαμε επιλεκτική αντιμετώπιση προϊόντων, νομών, αγροτών ...; Μια σχεδιασμένη από την κυβέρνηση επιχείρηση «διαίρει και βασίλευε» ώστε να στραφούν αγρότες ενάντια σε αγρότες (οι «κατά κύριο επάγγελμα αγρότες» ενάντια στους «μη κατά κύριο επάγγελμα» κ.ο.κ.), το ένα προϊόν κόντρα στο άλλο προϊόν (οι ελαιοπαραγωγοί κόντρα στους βαμβακοπαραγωγούς κ.ο.κ.), ο κάθε νομός σε αντιπαράθεση με τον άλλο νομό (η Δ. Μακεδονία σε αντιπαράθεση με τη Θεσσαλία, οι Καρδιτσιώτες με τους Λαρισαίους κ.ο.κ.). Και παράλληλα με την υπονόμευση η κυβέρνηση προσπάθησε να τρομοκρατήσει τους αγρότες με απειλές (ότι θα χάσουν ή θα μειωθούν και αυτά -έστω- τα 500 εκατ.), με εκβιασμούς, με μηνύσεις, με εισαγγελείς.
Το ΠΑΣΟΚ έπαιξε τον ίδιο άχαρο και υπονομευτικό ρόλο. Χρόνια τώρα, όντας κυβέρνηση, ήταν έξω και ενάντια σε κάθε αγροτική κινητοποίηση. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να χάσει τις προσβάσεις του σε αγροτικούς συλλόγους και ομοσπονδίες και να συρρικνωθεί η επιρροή του στον αγροτικό κόσμο. Στις πρόσφατες κινητοποιήσεις επιχείρησε να κερδίσει το χαμένο έδαφος. Τα στελέχη του ξαναθυμήθηκαν τους «αγώνες» και παρουσιάζονταν υπέρμαχοι των κινητοποιήσεων. Προσπάθησε επίσης να στήσει και τα «δικά του» (ελεγχόμενα) όργανα. Έτσι, «σε μια νύχτα», εμφανίστηκαν «πράσινες» επιτροπές αγώνα, «πράσινες» συντονιστικές, «πράσινα» μπλόκα κ.λπ. Προβάλλονταν επίσης και «πράσινα» αιτήματα, αντιγραφή από τα «10 μέτρα» που πρότεινε το ΠΑΣΟΚ.
Με τη διασπαστική του τακτική συνέβαλε και το ΠΑΣΟΚ στο «διαίρει και βασίλευε» της κυβέρνησης. Έχει και αυτό ευθύνες για την πολυδιάσπαση του αγροτικού κινήματος. Έβαλε και αυτό πλάτες για να σπάσουν τα μπλόκα και να ξεφτίσει η κινητοποίηση. Τα «10 μέτρα» που προτείνει το ΠΑΣΟΚ δεν είναι «για την ανακούφιση των αγροτών», όπως λέει το ίδιο, αλλά για την «ανακούφιση» των τραπεζών. Δεν λέει κουβέντα για αναπλήρωση του αγροτικού εισοδήματος και προτείνει να ενισχυθεί η ρευστότητα της ΑΤΕ με 1 δις. για να μπορεί να χορηγεί δάνεια στους αγρότες!
Άχαρος και υπονομευτικός ήταν και ο ρόλος του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Μαζί με το ΠΑΣΟΚ έστησαν τα συντονιστικά και τις επιτροπές των «νέων» αγροτών. Μαζί με το ΠΑΣΟΚ ζητούσαν «εθνική στρατηγική», «μακροπρόθεσμα προγράμματα» και «διαρθρωτικά μέτρα». Από τη μια χαρακτήριζε «δίκαια» τα αιτήματα των αγροτών και από την άλλη ο Αλαβάνος κατηγορούσε στη Βουλή την κυβέρνηση ότι με το πακέτο των 500 εκατ. ξαναγράφει τον προϋπολογισμό! Συγκαλύπτει το ρόλο της ΕΕ, εξωραΐζει την ΚΑΠ και ζητάει από την κυβέρνηση (Αλαβάνος στη Βουλή) «να σεβαστεί την ευρωπαϊκή νομιμότητα», παλεύοντας ταυτόχρονα για την αλλαγή της!
Το ΚΚΕ έκανε ό,τι κάνει κάθε χρόνο. Πριν από τις γιορτές των Χριστουγέννων, την περίοδο που ψηφίζεται ο προϋπολογισμός, γίνονται οι καθιερωμένες κινητοποιήσεις από την ΠΑΣΥ, αυτές «κλιμακώνονται» το Γενάρη-Φλεβάρη και ακολουθεί το «αγωνιστικό» ραντεβού στο Κιλελέρ. Αυτό επιχειρήθηκε να γίνει και φέτος. Η αρχή έγινε τον Οκτώβρη με την κατάθεση «επίκαιρης» ερώτησης από το ΚΚΕ στη Βουλή για τα αγροτικά προβλήματα. Το πλαίσιο αιτημάτων της ερώτησης το πήρε η ΠΑΣΥ και ακολούθησε ο κύκλος των γνωστών περιφερειακών αγροτικών κινητοποιήσεων. Με εξαίρεση την ιδιομορφία της Καρδίτσας, αυτές οι κινητοποιήσεις ήταν άμαζες. Παρά τα ιδιαίτερα οξυμένα προβλήματα, οι αγρότες δεν πλαισίωσαν κομματικοκεντρικές κινητοποιήσεις που αποφασίστηκαν από τον Περισσό. Και το ίδιο το ΚΚΕ αυτό που ήθελε ήταν ελεγχόμενες κινητοποιήσεις-κομματικές παρελάσεις. Στόχος να προβληθούν και να καταγραφούν οι προτάσεις του. Ένα κατεβατό προτάσεων (τσουβάλιασμα) χωρίς αιχμή-στόχο-αίτημα πάλης, χωρίς κλιμάκωση, που αποτελούν την πρόταση του ΚΚΕ για τη λαϊκή οικονομία και τη λαϊκή εξουσία.
Στο διεκδικητικό πλαίσιο του ΚΚΕ συνυπήρχε το αίτημα για «κατώτερες εγγυημένες τιμές» με τα αιτήματα για «αλλαγή του κανονισμού του ΕΛΓΑ», «εκδημοκρατισμό των συνεταιρισμών», «εκτροπή του Αχελώου», «δημόσια ΑΤΕ» κ.λπ.! Η όξυνση όμως των προβλημάτων έβγαλε μαζικά τους αγρότες στο δρόμο, ξεπεράστηκαν οι ντιρεκτίβες του Περισσού, παραμερίστηκε το κατεβατό αιτημάτων που έβαζε το ΚΚΕ, μπήκε σαν κεντρικό αίτημα η αναπλήρωση εισοδήματος, η ΠΑΣΥ και οι «κόκκινοι σύλλογοι» παραμερίστηκαν από τις επιτροπές αγώνα και αποδοκιμάστηκε από τους ίδιους τους αγρότες κάθε προσπάθειά του να εκμεταλλευτεί κομματικά τις κινητοποιήσεις (στο «κόκκινο» μπλόκο της Νίκαιας οι αγρότες αποδοκίμασαν επίσκεψη αντιπροσωπείας του ΚΚΕ με τον Σκυλάκο κ.λπ.).
Οι αγροτικές κινητοποιήσεις δεν κατάφεραν να ανατρέψουν την αντιαγροτική πολιτική ούτε -έστω- κάποιες πλευρές της. Η κυβέρνηση δεν ικανοποίησε κανένα από τα αιτήματά τους. Το πακέτο των 500 εκατ. που βάφτισε «έκτακτη ενίσχυση» στην πραγματικότητα είναι περίπου όσα μοιράζει κάθε χρόνο ο ΕΛΓΑ ως αποζημιώσεις. Σε καμιά περίπτωση δεν αναπληρώνεται το χαμένο εισόδημα στα περσινά -έστω- επίπεδα, όπως ζητούσαν οι αγρότες. Από την άλλη, όμως, οι αγροτικές κινητοποιήσεις τρόμαξαν την κυβέρνηση, τη στρίμωξαν, την έσυραν σε διαπραγματεύσεις και την ανάγκασαν να «βρει» τα 500 εκατ. Ξεμπρόστιασαν τους κυβερνητικούς συνδικαλιστές και αποκάλυψαν τον υπονομευτικό και διασπαστικό ρόλο τους. Ανάγκασαν κόμματα, υπουργούς και βουλευτάδες, γνωστά «παπαγαλάκια» που καθημερινά «λιβανίζουν» την ΕΕ και την ΚΑΠ, να δηλώνουν υποκριτικά ότι «οι αγρότες έχουν δίκιο». Αποκάλυψαν ταυτόχρονα και την υποκρισία όλων αυτών που στα λόγια στηρίζουν τους αγρότες αλλά υπονομεύουν τα μπλόκα, τα διασπάνε και καταδικάζουν τις «ακραίες» μορφές πάλης. Οι αγρότες διδάχτηκαν πολλά στα μπλόκα. Κατανόησαν από την ίδια τους τη ζωή τη δύναμη που κρύβει ο μαζικός αγώνας. Και αυτό είναι μεγάλο κέρδος για το αγροτικό κίνημα και τους αγώνες που έρχονται.
